Rzecznik TSUE o WIBOR: Potwierdzenie dotychczasowych przewidywań.
Dziś, 11 września 2025 roku, Rzecznik Generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyczekiwaną opinię w sprawie C-471/24, dotyczącą kredytów złotówkowych opartych na wskaźniku WIBOR. Ta decyzja może zmienić polski rynek kredytów hipotecznych, podobnie jak wyrok w sprawie Państwa Dziubaków zrewolucjonizował orzecznictwo w sprawach frankowych. Oto, co oznacza dzisiejsza opinia i jak może wpłynąć na miliony kredytobiorców.
WIBOR pod lupą: Czy można go zaskarżyć?
Banki do tej pory twierdziły, że klauzule dotyczące zmiennego oprocentowania były formułowane jasno, oraz, że prawidłowo realizowały obowiązki informacyjne względem konsumentów, a nade wszystko, że stopa referencyjna WIBOR bnyła parametrem rynkowym, zgodnym z rozporządzeniem BMR (rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych) i kontrolowanym przez instytucje unijne i z tego powodu w ogóle nie powinny podlegać kontroli abuzywności przez sądy powszechne rozpoznające skargi konsumentów.
Mit nietykjalności WIBOR prysł.
Opinia Rzecznika rozwiała ten mit propagowany przez Banki. Klauzule WIBOR mogą być kontrolowane przez polskie sądy pod kątem naruszenia praw konsumenckich, w tym przejrzystości, i kompletności regulacji umownej. Z~opinii jednocześnie nie wynika, żeby sądy mogły kontrolować samą stawkę WIBOR i metody jej ustalania, w tym ewentualne nieprawidłowości z tym związane.
Zatem, krótko podsumowując, klauzule WIBOR w umowach kredytowych mogą być zwyczajnie kontrolowane przez pryzmat ich zgodności, chociażby z dyrektywą 93/13/EWG, która stała się niegdyś podstawą wszystkich roszczeń kredytobiorców frankowych.
Konsumenci będą mogli wyciągać konsekwencje ze stosowania przez banki klauzul WIBOR jeśli klauzule były nieprzejrzyste, albo sformułowane zostały w sposób niejasny, skomplikowany i niepełny. Podkreślić trzeba, że każdy konsument zawierając umowę kredytową miał prawo do tego, by móc w pełni świadomie ocenić konsekwencje stosowania stawki WIBOR w swojej umowie, w tym oszacować całkowite koszty kredytu. Konsument miał także prawo do tego, by jego prawa i obowiązki równoważyły prawa i obowiązki banku, by pozycja banku w relacjach opartych na umowie nie była, choćby z punktu widzenia nierównowagi informacyjnej, uprzywilejowana.
Jak skarżyć WIBOR? Wskazówki od Rzecznika
Opinia zawiera zatem kluczową poradę dla konsumentów, że mianowicie skarżenie się na stosowane w umowach oprocentowanie zmienne oparte na WIBOR jest sprawą otwartą, ale akcent skargi nie może być przenoszony na samą stawkę WIBOR, lecz na metody wprowadzania tej stawki przez konkretny bank do konkretnej umowy.
Przełom na miarę „sprawy Dziubaków”
Dzisiejsza opinia może być punktem zwrotnym dla polskiego rynku kredytów złotówkowych. Eksperci porównują jej znaczenie do przełomowego wyroku TSUE w sprawie Państwa Dziubaków, który otworzył drogę do masowych pozwów w sprawach frankowych. Jeśli sądy krajowe pójdą śladem opinii Rzecznika, kredytobiorcy mogą zyskać szansę na obniżenie rat, zwrot nadpłat, a nawet unieważnienie umów.
Kancelaria WIBOR Wrocław
Choć opinia Rzecznika Generalnego nie jest wiążąca, statystycznie TSUE w większości przypadków podąża za jego sugestiami. Ostateczny wyrok, oczekiwany na przełomie 2025 i 2026 roku, może zrewolucjonizować sytuację milionów kredytobiorców. Czekamy na rozstrzygnięcie, które najprawdopodobniej potwierdzi kierunek nakreślony dziś przez Rzecznika, otwierając nową erę w walce o sprawiedliwość na rynku kredytowym.
